ทาไดมะ!! ไดอารี่

posted on 12 Oct 2012 15:00 by miki-marinne in Diary
จริงๆ ฉันไม่ทราบหรอกค่ะว่ามีใครชอบติดตามอ่านบล็อกของฉันบ้าง?
แต่ฉันก็เพิ่งรู้ตัวเหมือนกันว่าตัวเองนั้นก็มีคนชอบติดตาม ไม่รู้ตัวเลยจริงๆ ขอโทษที่ละเลยการติดตามของคุณคนอ่านทุกคนนะคะ ซึ่งดิฉันเองก็ลืมและไม่ทราบบ้างว่ามีใครบ้าง 
 
คราวนี้จะไม่ทรยศการติดตามของทุกคนอีกแล้ว ขอโทษจริงๆนะคะ
 
ฉันย้ายบล็อกใหม่ไปโดยไม่แจ้ง จริงๆไม่ได้ย้ายบล็อกใหม่หรอกค่ะ จำไม่ผิดว่าที่ย้ายบล็อกไปนั้นตอนแรกไม่ได้ตั้งใจจะย้ายแต่ดูเหมือนมีจุดประสงค์ในการใช้งานอย่างอื่นอยู่ แต่แล้วก็ลืมมันไปจนกระทั่งไปสิงอยู่ที่อีกบล็อกอย่างไม่เป็นทางการไป
 
ที่นี่ค่ะ http://mikii-chan.exteen.com/
 
ตั้งใจจะให้เป็นบล็อกไดอารี่ แต่ไปๆมาๆ กลับกลายเป็นบล็อกอัพเดทอะไรต่อมิอะไรแทนที่นี่ไปเสียหมด
 
ตอนนี้ตั้งใจว่าจะใช้บล็อกนี้เป็น "ไดอารี่" แทนค่ะ แล้วในบล็อกนั้นจะเป็นบล็อกอัพเดทอะไรอื่นๆแทน ไม่ว่าจะเป็นสาระความรู้ (ก็อาจจะมีกับเขาละมั้งนะ) รูปคอสเพลย์ แฟนอาร์ต หรือจิปาถะไร้สาระอื่นๆที่เน้นความบันเทิงเป็นหลักนะคะ
 
ส่วนที่นี่จะถูกใช้เป็นไดอารี่ที่ใช้เพื่อระบายความในใจ และทิ้งความเพ้อของตัวเองแทน จริงๆไม่ชอบความเพ้อของตัวเอง ยิ่งได้ยินมาว่าสาวน้อยไดอารี่นะมักเป็นคนช่างฝัน ฉันไม่ยอมรับตรงนั้นเลยค่ะ ฟังดูเหมือนเป็นคนไร้สาระไม่มีแก่นสาร ทำตัวเป็นเด็กไม่ยอมโต
 
แต่คนช่างฝันมีจินตนาการ...ที่คนบางคนเขาไม่มี
 
ครั้งหนึ่งฉันถูกยกย่องว่าเป็นเจ้าแม่สมุดบันทึกสมัยม.ปลาย คุณครูวิชาไทยยกย่องว่าเป็นต้นแบบนักเขียนบันทึก และใช้เป็นแบบอย่างที่ดีแก่เพื่อนและน้องๆม.ปลายรุ่นต่อๆไป มันควรจะน่าดีใจกับมันไม่ใช่หรือนะ? พอโตมาในสมัยมหาวิทยาลัยก็เรียนวิชาโทไทย ก็รู้ถึงประโยชน์ของไดอารี่อีกมากมาย
 
ในสายตาชาวไซเบอร์ ไดอารี่ของเรานับเป็นนิยายที่เอามาจากเรื่องจริง...
 
ก็ดีไม่ใช่เหรอ? ไม่ใช่แปลว่าเป็นผลงานคนช่างฝันไร้สาระไปวันๆอย่างเดียวเสียชะหน่อย เป็นเวทีเล็กๆที่ฉันจะลุกขึ้นยืนมาขับขานให้ใครเขาได้อ่านเพื่อความบันเทิงไปวันหนึ่ง นั้นก็เรื่องดีไม่ใช่เหรอ?
 
ขอโทษสำหรับที่ผ่านมาด้วยนะคะ ไม่ว่าจะมีสักกี่คนได้กลับมาอ่านไดอารี่ของเรา ยังไงก็ขอฝากไว้อีกครั้งนะคะ ขอบคุณค่ะ

[Diary] ของขวัญคริสตมาส

posted on 17 Dec 2011 13:22 by miki-marinne in Diary
 
วันวานที่ยังเด็ก ฉันนั่งนึกของขวัญด้วยความสนุกสนาน
เขียนกระดาษ...นอนนึกหวัง...รอคอย...
ตื่นเช้ามาเจอตุ๊กบาร์บี้ตัวแรกและตัวเดียวของชีวิต...เจนนี่
 
 
วันนี้ที่โตแล้ว ฉันนั่งนึกของขวัญด้วยความเศร้าสร้อย
พิมพ์ข้อความ...ขอความหวัง...รอคอย
ตื่นเช้ามา...อยากเจอคนแรกและคนเดียวในชีวิต..."ซานต้าคนเดิม" กลับคืนมา
 
 
นาฬิกาเปลี่ยนอันใหม่แล้ว
แต่เวลายังเดินต่อไปไม่เปลี่ยนแปลง
 
 
ฉันทำได้แค่เปลี่ยนนาฬิกา แต่กาลเวลาร้ายกว่านั้น...เปลี่ยนนิสัยคน
ซานต้าแสนดีที่เป็นที่ระบายความทุกข์ รับฟัง ปลอบโยน เช็ดน้ำตา และยิ้มหัวเราะไปกับฉัน
จนทุกวันนี้กลับกลายเป็นคนก่อความทุกข์ สร้างน้ำตา ความหวาดกลัว จนต้องมองหาที่ระบายและปลอบโยน
ฉันจำครั้งสุดท้ายที่ยิ้มและหัวเราะไม่ได้แล้ว...
 
เด็กอายุ 21...
ตัวเลขคงไม่มากเกินไปใช่ไหม? ที่จะร้องขอของขวัญคริสต์มาส
ครั้งสุดท้ายที่ร้องขอ...ก็เมื่อสิบปีที่ผ่านไป ไม่มีข้าวของปองหมาย
 
กล่องเพลงที่สวยงามกังวาน...ก็ไขลานได้เมื่ออยากฟังเป็นความสุขในช่วงเวลาอันแสนสั้น
ความทรงจำกับซานต้าคนเดิม...จะไขลานได้ไหม? เพื่อความสุขในช่วงเวลาอันยาวนาน
 
คงจะซ่อนกล่องเพลงที่กังวานยิ่งกว่าอันไหนๆในโลก...
มีหลายเรื่องอยากอัพเดท แต่ขี้เกียจพิมพ์มากกมาย (ฮ่าๆ)

มาอัพเลว แปะรูปที่แต่งในช่วงนี้แล้วจากไป >3<
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
กล้องมือถืออุบาทมากฮะ แต่งเต็มที่ได้เท่านี้อ่ะที่รัก T_T
 
เซ็ทมิคุ เวิร์ลด์อีสมาย เวอร์ชั่นเนียนๆกันไป @ PurePlace ^_^
 
 
 
 
 
 
 
 
เซ็ทนี้แต่งยาวนานจนลืมกินข้าว แต่สุดท้ายไม่สวย เศร้า T_T
 
(และท่าทางเจ้าตัวไม่ได้พอใจเลยด้วย <<เศร้ายิ่งกว่า!)
 

 
 
 
 
 
(อย่าชม สวยเพราะแต่ง ตัวจริงอนาถมาก)
 

 
 
 
 
 
ฮังเมียกิล //โดนกระทะตบคว่ำ
 
 
 
อันนี้ไม่ได้ทำเอง เพื่อนมันทำให้ 5555+ อารมณ์รูปอย่างเนียนนะ...
 
 
 
 
== จบ!! ==
 
 
/โดนเสยข้อหาอัพเลว
 

กระทงน้อยๆจากหัวใจ

posted on 10 Nov 2011 23:22 by miki-marinne
 
 
 
แปะแล้วไป
 
โฮ้ย เฟลลลรับเทศกาล
 
ที่อื่นเป็นไง
 
ประจวบร้อนแล้ว!~
 
แต่อยู่บ้านแอบไม่มีเวลาส่วนตัวเอาชะเลยแหะ เพราะว่าแค่มานั่งเล่นนี่ก็มีน้องชายมาเล่นเน็ทเปิดทูปดูสาธิตเกมส์เกรียนเสียงดังโหวกเหวกเอ็ดตะโร...โร..โร ไหนจะเสียงทีวีดังประเคนเคียงข้างในห้องเดียวกัน เอิ้ก!
 
คนอื่นเขาเอาเวลาไปทำอะไรกันบ้างนะปิดเทอม เรียนญี่ปุ่นกับนั่งวาดรูปของทางนี้ก็ยังคืบหน้าไปช้าแต่เวลาล่นเน็ตละขอให้พูดถึง! (น่าดีใจ?) คนอื่นเขาไปเที่ยวไหนกันบ้างนะทางนี้แค่ออกไปงานคอสเพลย์ก็คือเที่ยวแล้วละ หา? จริงด้วย...น้ำท่วมอยู่นี่นะ ใครจะมาคิดเรื่องเที่ยวกัน
 
ประจวบคีรีขันธ์เป็นจุดเสี่ยงน้ำท่วมเป็นศูนย์เลยลัลล้าบ้าบอเรื่อยๆ ไม่เคยกังวลสินะ(?)
 
ตอนนี้ก็แอบนับถอยหลังรอวันไปกรุงเทพคอสงานเฮตะโอนลี่ ชุดนาซียศนายพล~ (จริงๆเอาแค่ผู้กองหรือกัปตันก็พอแล้วแต่เมียจ๋าอยากได้ยศนายพล =3=) ชุดได้มาแล้ว ตราก็ทำอยู่ อยู่บ้านเมียจ๋าหมดเลย แต่หมวกอยู่ที่บ้านเมียจ๋าเลยไม่ได้ทำตราหมวก!! กลับไปถึงเย็นวันเสาร์จะเผาทันไหมเนี้ย!? ตราเหยี่ยวนาซีอาจออกมาเป็นอีแร้งชนเขื่อนแน่เลย 55555+
 
คนอื่นเขามีบล็อกไว้เขียนเป็นบทความ แสดงผลงานวาดรูป การเขียน คอสเพลย์หรือฮาวทูต่างๆ แต่นี่มีบล็อกไว้เขียนไดอารี่มันจะดูผิดปกติไปไหมนะ? แอบเศร้านิดนึงที่ไม่ค่อยนิยมเขียนไดอารี่อ่านกันเท่าไรในวงสังคมเน็ตที่เล่นกัน เคยไปเขียนที่เว็บไดอารี่จริงแล้วมันเอือมระอาพวกคอมเม้นต์"ฝากไดหน่อยค่า" เลยไม่อยากเขียนแม่ม -*- รกหน้าไอดีเปล่าๆ เฮอะะะ
 
กลายเป็นบ่นชะละ 5555+
 
ป.ล. คุณอาจเห็นหมูดำมาคอสนาซีเพราะว่าอยู่บ้านมันเฉื่อยเกิ๊น ไม่ค่อยขยับเลย มีให้กินเรื่อยๆ //ทรุดเศร้า